Is het nu een Sony of is het een Philips?

Voor oudere mensen gaat de tijd steeds sneller. Vroeger was dat nog wel een beetje bij te houden maar met de technologische ontwikkelingen van de laatste decennia wordt je steeds sneller oud.

Je bent 75 en dan krijg je van je zus van 81 een DVD speler zodat je videootjes kun kijken. Dat overkwam mijn schoonmoeder. En het eerste wat ze dan altijd doet is mij bellen,..om hem te installeren.

Het eerste wat ik altijd doe is de afstandsbediening verstoppen. Daar zitten veel en veel te veel knoppen op. En die worden of allemaal geprobeerd of per ongeluk gebruikt. Met als gevolg dat daarna het apparaat niet meer werkt zoals je het zou verwachten.

En eigenlijk heb je al die knoppen helemaal niet nodig. Om een DVDtje te bekijken hoef je het apparaat alleen maar aan te zetten, sleetje open. DVDtje erin en spelen maar. Ik denk dat dit de meerderheid van de wereld bevolking doet met een DVD speler en slecht enkelingen halen het onderste uit de kan.

Maar fabrikanten willen graag geld verdienen met zaken die we eigenlijk helemaal niet nodig hebben en dus hebben we allemaal wel 5 of 6 afstandsbedieningen in huis waarvan we het merendeel niet echt gebruiken.

Gevolg is ook vaak dat door het per ongeluk drukken op de verkeerde knop de bekende situatie dusdanig verandert dat onze al wat oudere medemens volledig de weg kwijt raakt en dus gaat bellen om het spul weer aan de praat te krijgen.

Zo heeft mijn schoonmoeder waarschijnlijk de slee van de DVD speler met DVD te hard dicht gedrukt, hoewel daar een knop voor op het apparaat zit, zodat de speler niets meer deed. Ik heb hem opengemaakt om te kijken wat het probleem was en tot mijn verbazing kwam ik er achter dat op de buitenkant Philips staat en er van binnen allemaal Sony spul in zit.

Bij fotocamera´s gebeurt dat precies zo. Loopt iedereen te roepen dat Nikon beter is dan Canon, zit er bij beide een sensor in van Sony. Wat maakt het uiteindelijk uit wat je koopt,..Het is meestal niet wat je wilde en doet vaak niet wat je zou willen dat het zou doen. En dus zouden ze alles wat eenvoudiger kunnen maken, met name voor onze oudere medemens.

Paddenstoelen tijd, Pholiota flammans

Eind augustus en de paddenstoelen schieten uit de grond. Waar je ook kijkt in het bos overal staan paddenstoelen.

Ik kan me eigenlijk niet van vroeger herinneren dat dat toen ook zo was. Zou dat komen door een ander beleid van Staatsbosbeheer? Werd vroeger netjes het bos opgeruimd laten ze nu alles lekker liggen.

Wat ik ook wel mooi vind ik die schotse hooglanders op de hei. Zij eten de grassen tussen de hei en laten de hei daardoor lekker groeien, doordat hij niet meer overwoekerd word door dit grassen

Dit is overigens de Pholiota flammans. Ik had hem nog nooit gezien en hij stond er mooi bij.

Alles kleurt oranje, gaat Nederland van Spanje winnen?

Zondag speel Nederland tegen Spanje, een droom finale voor ons. Je staat met de twee teams die je wilt dat ze winnen in de finale, echt geweldig. Om heel eerlijk gezegd had ik het wel gehoopt maar niet verwacht.

En nu wordt het moeilijk, voor wie ga je kiezen? Spanje speelde tegen Duitsland echt geweldig maar liet,zoals in voorgaande wedstrijden ook weer de nodige punten liggen. Nederland daarin tegen speelt heel degelijk voetbal maar ook heel slordig op zijn tijd.

Via Skype gaan we een directe verbinding maken tussen de twee families. De Spanjaarden gaan er al vanuit dat ze gaan winnen maar ik heb het voorgevoel dat het wel eens Nederland zou kunnen zijn. Wij spelen dit WK echt met het koppie, en ook al is het slechts met vlagen goed, we kunnen ons spel opdringen aan de tegenstander. Als we dat ook in de finale kunnen ligt Spanje eruit. Als we ze laten komen, hun spel laten spelen,..wint dit Spaanse Barça.

We will see,..

Bruin Zandoogje

Het bruin zandoogje (Maniola jurtina) is een dagvlinder. Het is een vrij grote bruine vlinder met op elke voorvleugel één zwart met witte stip. Het mannetje is alleen bruin en het vrouwtje heeft op de bovenkant van de vleugel een grote oranje vlek. Dit exemplaar is al zonnebadend aangetroffen in Geldrop. Meer insecten foto's kun je vinden op vanpassel.es

Weer terug van weg geweest,..

Ja een tijd lang nx van me laten horen. Maar ik was er druk. Dit Nederlandse blog is een beetje een ondergeschoven kindje. Dat krijg je als je in Spanje woont. Maar goed ik zal de komende tijd weer wat aandacht aan dit blog besteden.

Tis hier ondertussen weer warm weer geworden. na een hele lange koude en vooral ook natte winter is het dan plotsklaps zomer geworden met temperaturen van 35 graden of meer.

En met name die regen van de afgelopen maanden heeft voor een enorme bloei gezorgd. Dat betekend ook dat de mensen die last hebben van allergieën momenteel een wat mindere tijd doormaken, zeker ook omdat er bijna 30% meer pollen in de lucht zit dan in de voorgaande jaren.

Voor mij is het het moment om mijn macro lens maar weer eens uit de kast te halen. In dit geval voor een bijtje.

Weer eens terug in Nederland

Ik ben voor werk de afgelopen week in Nederland geweest. Na meer dan een jaar was het toch ook wel weer fijn terug te zijn in dat koude kikkerlandje. Ik kom er niet veel en als je dan eens terug bent is dat toch wel speciaal.

Het grappige is dat je zaken op een hele andere manier gaat zien. Wat vroeger niet op viel springt nu in het oog. Het valt bijvoorbeeld op hoe rijk de Nederlanders eigenlijk zijn,.en hoe veel welvaart ze eigenlijk kennen.

Het is dan ook raar dat juist de PVDA gisteren alleen maar aan zich zelf dacht en niet aan Afganistan. Eigen politieke belangen zijn belangrijker dan het welzijn van anderen. Daarmee laten ze zien hoe asociaal ze eigenlijk zijn geworden.

Ook wordt Nederland op wereld niveau weer eens te kakken gezet. Al zijn besluiten in het verleden genomen, dat wil nog niet zeggen dat je daar niet op terug kunt komen, zeker als de belangen dusdanig groot zijn.

Ik denk dat Bos en de zijne verkeert hebben gegokt. Bij nieuwe verkiezingen zullen ze degraderen naar de oppositie en vervolgens blijft Nederland in Afganistan een belangrijke rol spelen onder leiding van een nieuw coalitie.

Murcia, hoofdstad van de regio Murcia

De kou is hier al weer een beetje uit de lucht, hoewel de sneeuw periode hier altijd eind januari-februari is.

Hier is het al weer een aantal dagen heerlijk lente weer geweest. Afgelopen week een vriend uit Caravaca over de vloer gehad en daarmee ben ik wezen fotograferen.

Altijd als hij langs komt vraag ik of ik zijn tele mag gebruiken. Mijn telelens is niet zo goed en scherp als die van hem,.ook al omdat ik weinig van telelenzen gebruik maak.

Deze foto is genomen vanaf het terras van "la Luz". Dat is een cultureel centrum in bergen rondom Murcia wat de moeite waard om te bezichtigen alleen al om het uitzicht vanuit het centrum.

Het is hier ijs en ijs koud

Je zou het misschien niet verwachten maar het is hier in zuid Spanje is het ijs en ijs koud. De temperatuur komt overdag niet boven de -4 graden. Verder is het zo bewolkt dat de Spaanse zon bijna niet door de bewolking heen komt.

Volgens de lokale bevolking is het erg lang geleden dat het zo koud is geweest. Dat het sneeuwt is vrij normaal maar deze lage temperaturen zijn dat niet.

Je merkt ook meteen de consequenties. Er komt geen water uit de leiding, de winkels raken door hun voorraad heen (de dichtstbijzijnde stad is 40 minuten rijden) en iedereen zit thuis bij de hout gestookte kachel.

Vooral de oudere mensen zijn op dit soort situaties voorbereid. zij zijn gewent om soms maanden van de rest van de wereld te zijn afgesloten. Vroeger was dat normaal, nu is er vaak in ieder geval nog communicatie met de buitenwereld mogelijk. Maar ook de elektriciteit valt tijdens deze winters regelmatig uit en mobile telefonie is vaak niet mogelijk.

Het lijkt wel een Amerikaanse nucleair holocaust verhaal maar hier in zuid Spanje, weg van de grote steden, is dit vrijwel ieder jaar een terugkerend verschijnsel.

Gelukkig nieuwjaar

Tis weer effe geleden dat ik mijn blog heb ge-update. De laatste twee maanden ben ik bezig geweest met een project waarbij ik gehuchtjes in de regio Murcia moest fotograferen. Dat heeft uiteindelijk vele mooie plaatjes opgeleverd maar was ook veel werk waarbij ik honderden kilometers heb gereden en tientallen gelopen. Het was heel erg de moeite waard, want je ziet zo heel er veel van deze regio en ik werd er nog goed voor betaald ook.

Hiernaast een foto uit het Sabinar. Zoals elk jaar heeft het hier al weer een paar keer flink gesneeuwd,.tot wel 50 cm (helaas was ik er toen niet). Je zou niet zeggen dat het Sabinar in Zuid Spanje ligt, en slecht honderd kilometer naar het oogsten (aan de kust) was het dan ook stralend weer. Voor komend weekend is er weer sneeuw verwacht,.maar tis altijd afwachten of we geluk hebben en dat daadwerkelijk gebeurt als we daar zijn. Iedereen een voorspoedig nieuwjaar gewenst en bedankt voor alle leuke reactie die ik via dit blog heb mogen ontvangen.

Paddestoelen verzamelen in El Sabinar

Het is weer tijd voor Niscalos, of te wel, Lactarius deliciosus. In het Nederlands heten ze Cantharellen. In vooraf gaande jaren waren ze in overvloed hier te vinden. Hij groeit in loof- en naaldbossen op een humusarme, zure grond.wij vinden hem hier meestal aan de voet van dennebomen, waar hij op de wortels groeit. Het cantharellenseizoen begint in Europa in juni en eindigt in oktober, hier in zuid Spanje kun je ze vinden tussen medio september tot en met eind oktober. Cantharellen zijn in verschillende maten verkrijgbaar.De kleur varieert van lichtgeel tot donkergeel (bijna oranje). De kleur is afhankelijk van de weersomstandigheden. Omdat cantharellen in het wild groeien zit over het algemeen meer losse aarde op de Paddenstoel. De aarde kan het beste met een nat borsteltje verwijderd worden. Cantharellen kunnen in tegenstelling tot de meeste andere Paddenstoelen wel met een beetje water gereinigd worden. Hier worden ze na het schoonmaken in de hete olijfolie gefrituurd en vervolgens ingevroren.

Maar nu komt het, dit jaar is het erg warm geweest in september en oktober en we hebben dus maar weinig niscalos gezien. Met temperaturen tot 30 graden in oktober was de grond niet vochtig genoeg. Ook andere paddestoelen die normaal in alle kleuren en maten aanwezig zijn waren dit jaar niet te zien. De verwachting is ook niet dat ze nog komen omdat het hier plots winter is geworden. In één weken tijd is de temperatuur gedaalt van 25 graden tot een graad of 6 (overdag) en dat is te koud. Verse cantharellen zullen we dit jaar dus niet eten, alleen wat er in de supermark te krijgen is, helaas, want in noord Spanje zijn er wel vollop niscalos gevonden. Volgens jaar beter.

Save the Bees

Onder het moto help de bijen de winter door hebben we wat druiven laten hangen dit jaar. De druivenoogst was dit jaar veel meer dan ooit. Het zijn enorme trossen geworden. Zoveel dat we niet wisten wat we er mee aan moesten. Een deel gaat ieder jaar naar kennissen, een ander deel eten we zelf. En aangezien het heel slecht gaat met de bijen populaties hebben we een deel laten hangen voor de bijen. Eerst maken de vogels de druiven stuk en daarna kunnen de bijen bij het druiven sap. Er kwamen zoveel bijen op de druiven af dat de kinderen bang waren om onder de ranken door te lopen. Maar bij zo'n overvloed aan voedsel doen ze helemaal niks en omdat te demonstreren voerde ik ze, zoals je op de foto kunt zien, zelf. Ik heb zelfs het idee dat ze soms een beetje dronken worden van het hier en daar gegiste druiven nat. Want ze kwamen regelmatig uit de lucht vallen,.of maakte hele gekke vlieg bewegingen. Ze komen op deze manier in ieder geval goed de winter door. Binnenkort gaat het ook hier in het Sabinar (Zuid Spanje) weer koud worden, en kunnen ze alleen overleven als er genoeg voedsel in de bijenkorf aanwezig is.

Terug van weg geweest

Afgelopen maand niet alleen op vakantie geweest maar ook op TV. Op de regionale zender 7RM zenden ze iedere donderdag een programma uit over buitenlanders die in de regio wonen en reeds een aantal jaren geaclimatiseerd zijn. Ze kwamen via mijn spaanse websites, www.fotomatiz.es en www.fotomatiz.blogspot.com in contact met me en de producer vroeg me of ik mee wilde werken aan het programma "No me llames Guiri". Grappig detail was dat dat de presentator van het programma, Ernest Berkhout ook Nederlander is, en die ken ik al weer een paar jaar. Overings kwam ik daar pas achter tijdens de eerste opnamen. In total hebben we op 4 locaties opnamen gemaakt, in Torre Proconsa, waar ik de laatste 4 jaar voor heb gewerkt, In Villa Pilar waar een Spaanse tante van me woont, in El Sabinar waar we een buitenhuisje hebben en in Bajil, waar mijn oude vriend Antonio Rodríguez woont. De foto is genomen tijdens de laatste opnamens bij de grotten van Zaen (op zo'n 1.500 meter hoogte, vlakbij Bajil). Op de foto zie je van links naar rechts Antonio Rodríguez, Ernest Berkhout, kameraman Angel, Evita , Micaela (producer Serrano), Eva en Sergio. De uitzending is ook te zien via de website www.7rm.es wat meteen de naam van het programma is en wat zoveel betekend als "Noem me geen buitenlander".

Een klein spinnetje

Tis hier erg warm de laatste tijd,.. Vandaag gaf de termometer in de schaduw 46 graden aan. Dus tijd om de plantjes regelmatig van water te voorzien en ook onze huisdieren krijgen veel en veelvuldig nieuw water. Tijdens het verversen van het badwater van onze putter zag ik dit spinnetje zitten. Hij is maar heel klein, zo'n 4 mm in doorsneede (met de poten erbij), maar toch al in staat om zelf een web te maken en voer te vangen. Een klein wondertje van de natuur. Laatst nog een jochie uitgelegt, die heel erg bang is van spinnen dat we echt niet zonder ze kunnen. We zouden letterlijk opgegeten worden door de vliegen en muggen en andere vliegende insecten als we geen spinnen hadden. Ik heb ook het vermoeden dat veel mensen bang zijn van spinnen omdat ze ooit in een ver verleden ooit op zoogdieren (ons type beesten dus) jaagden en dat wij dus nog steeds (genetisch) bang van ze zijn,..

Een vleermuis in huis.

Het is nu al een paar keer gebeurt dit jaar dat we een vleermuis door ons huis hadden vliegen. Vleermuisen zijn hier in zuid spanje heel gewoon. Net als zwaluwen vullen ze hier s'avonds de luchten in de provincie. Maar in huis komen ze zelden. Toch is het al de vierde keer dat we er eentje zien rond vliegen dit jaar door onze woning. Waarschijnlijk dezelfde, maar dat is moeilijk te verifieren. Wat bijna vast staat is dat hij via de de schoorsteen de keuken binnen komt en daarna de weg kwijt raakt. Deze keer is hij s'nachts binnen gekomen. Omdat het erg warm is, deze tijd van het jaar, laten we binnen de deuren openstaan. En zo is hij via de keuken en de woonkamer op onze slaapkamer terecht gekomen. Toen ik wakker werd van het typische vleugel geluid en het licht aan deed, vond hij gelukkig de deuropening weer en verdween naar de woonkamer. Ik had geen zin om hem te vangen en het huis uit te zetten want het was half vier. Dus deed ik de deur dicht en ben weer gaan slapen. De volgende ochtend was er geen vleermuis te bekennen. Ik ging er vanuit dat hij weer via de schoorsteen naar buiten was gekomen. Totdat de avond daarop mijn twee katten plots vreselijk nerveus begonnen te doen. Daarnaast keken ze beide steevast naar het plafont van de woonkamer. Ik dacht meteen aan de vleermuis,..en na wat speurwerk vond ik hem achter een kleine wandklok die aan de muur hangt. Kamera gepakt,..voorzichtig de klok weggehaald,..fotogemaakt en de vleermuis voorzichtig gepakt. Ze zijn heel erg klein, er passen er zeker drie in mijn hand en daarom ben ik altijd bang dat ik ze beschadig. Daarna heb ik hem, uit het bereik van mijn katten die regelmatig vleermuizen vangen, vrijgelaten in de tuin. Na een paar rondjes door de tuin verdween hij in de nacht. Tot een volgende keer zalk maar zeggen.

Anthidium Punctatum die wat uitrust aan een takje

We zijn weer terug van weggeweest. Het begint hier onder tussen erg warm te worden. Vandaag zijn we over de 40 graden gegaan en zonder airco is het niet uit te houden in huis. Aan het strand is het lekker want dan kun je een duik nemen voor wat afkoeling en waar deze foto genomen is (El Sabinar) is het ook lekker koel. Dat komt omdat het er hoog is zo'n 1.200 meter. Dit is een foto van een wilde bij (Anthidium Punctatum). Ze zijn erg klein,.iets groter dan een vinger nagel. Wat je veel ziet is dat ze op deze manier rusten aan het eind van de dag. Als je wat meer fotos van ze wilt zien kun je terecht op mijn flickr pagina of op mijn website (in het foto album insectos).

Mijn nieuwe flash

Ben net weer terug uit Nederland. Heb daar een nieuwe flitser gekocht, want die had ik nog niet en soms is dat toch wel handig om er eentje te hebben. Terug in spanje moest ik hem dus effe proberen. Zie hier het resultaat. Tis hier al erg warm,..boven de 35 graden en dan worden ook onze katten erg sloom. Ideaal want dan bewegen ze niet zoveel vooral die kleine blijft vrijwel nooit stil zitten. En nu dus wel,..hij lag een beetje te rollen en dat kwam goed uit. Meer fotos van rubi op fotomatiz.es

Terug van weg geweest.

Ik heb net een blixem bezoek achter de rug aan Amsterdam. Gedurende 3 dagen heb ik daar vrienden en familie bezocht. Dit is een foto van Dugerdam, een klein lief plaatsje onder de rook van Amsterdam. ruim 10 jaar was ik niet in Amsterdam geweest en in die tijd is er heel veel veranderd. Maar met name het nieuwe deel zeeburg en ijburg zijn wel erg leuk geworden.

Beestjes tijd

Het is beestjes tijd. Hier in zuid Spanje heeft het flink gewaterd de laatste maanden en nu de zon zich weer van zijn beste kan laat zien, schieten overal de bloemen open. Zowel in het wild als in de tuinen en parken. Ideale tijd om er met de camera op uit te trekken en beestjes vast te leggen. Zoals deze kleine honing bij die voor een paar druppeltjes honing wel 100.000 bloemen moet bezoeken. Hier in het zijn de zijn deze bijtjes wat kleiner dan hun familie leden in Nederland en de families zijn ongeveer 30% groter. Maar de honing smaakt er niet minder om.

Dit is ook Spanje. Door de overvloedige regen van de afgelopen maanden staan de velden vol met wilde bloemen. Hier één van de mooiste veldjes die ik tegen gekomen ben. Het staat er vol met klaprozen. Je moet daarvoor wel de binnenlanden in. Aan de kust blijft het allemaal een beetje kaal, maar daar is het nu ook al een stuk warmer.

Deze was ik nog vergeten. Iederjaar begin Mei zijn er in Caravaca de la Cruz de "wijnpaarden feesten". Paarden worden dan volledig versierd de stijle oprit naar het kasteel op gejaagd gegeleid door vier renners, twee aan weerszijde. Deze traditie stamt af nog uit de tijd dat het kasteel door de moren belegerd werd en de water toevoer door deze moren was vergiftigd. De edele ridders zijn toen te paard het belegerde kasteel uit gestormt en zijn wijn (in plaats van water) gaan halen om daarmee terug te keren. Deze helden daad wordt zo elk jaar na gespeeld.